Raymond Goossens

 

Raymond (wat je uitspreekt als  Ramon), is het langst lid van de band die we nu zijn: Fogertys Revival.
Fogertys Revival ontstond uit Fat Nipple, die met name covers speelde. Toen men ontdekte dat de toenmalige zanger/drummer Roland van Hees de stem van John Fogerty wel kon nadoen is men zich meer gaan toeleggen op het oude CCR repertoire. In plaats van een coverband werd het een tribute band. Alleen nummers gemaakt door John Fogerty, de zanger,gitarist en componist van de CCR hits worden gespeeld, aangevuld met recentere nummers van John Fogerty die nu werledwijd optreedt onze zijn eigen naam. De oude nummers zijn steviger en " rockier" geworden, waardoor ze nu beter aanslaan ook bij een jeugdiger publiek. Precies zo wil Fogerty
Daar is Raymond altijd al een liefhebber van geweest, maar zijn muzikale interesse gaat veel verder. En dat heeft ook met zijn liefde voor de gitaar te maken. Hij ging naar Amerika toe om zijn Gibson gitaren te kopen, en zijn Fender. Gibson heeft echter zijn voorkeur.
Om de originele sound te benaderen van CCR / John Fogerty heeft hij inmiddels een heel arsenaal aan analoge pedaaltjes en knopjes. Zijn recentste aankoop is een Soldano buizenversterker....en dus is het net of je de echte CCR aan het werk hoort....als je je ogen dichtdoet.
In het dagelijks leven is Raymond metaalbewerker, maar van hout weet hij ook alles van. Vorig jaar een eigen huisje gekocht dat hij van boven tot onder zelf opknapte. Een echte alleskunner dus die Raymond.
Een relatie heeft Raymond nog niet. Maar wat niet is kan komen, zoals hij zelf zou zeggen. Dus dames, als U Raymond aan het werk ziet op het podium en je denkt dat het wat is, kun je proberen met hem af te spreken......maar dan wel het liefst naar een muziekavondje of festival ergens.

 

Drummer

Jij?


 

Wim Steeghs

Wim bio

D’n zanger

“Ik bun moar ’n eenvoudige boer’nlul moar doar schaam ik mien niet vur”…Dit waren zo’n beetje mijn eerste muzikale woorden. De insiders weten nu dat deze woorden afkomstig zijn van de in mijn ogen legendarische band Normaal. Hiervan was menig “plattelander “, afkomstig uit noord, zuid en oosten van het land zeer gecharmeerd….

Ik zal me even voorstellen, Wim Steeghs, ik woon samen met “mien megje”Jessie en onze 3 kinderen. Woon al vanaf m’n geboorte in het Noord Limburgse Meterik. Inderdaad, op het platte land.. Zoals ik zei kwam ik al vroeg in aanraking met “De Boerenrock” van Nederland, feitelijk de tegenhanger van de Amerikaanse Countryrock. Een band oprichten was in die tijd voor mij niet weggelegd, werken was het devies. Omdat muziek wel een van mijn favoriete bezigheden bleef werd ik lid van “Meriko Vocaal”. Hier leerde ik een aardig stukje zingen. Elke 4 a 5 jaar werd er een grote revue georganiseerd waar de spetters vanaf vlogen. Intussen leerde ik nog een beetje gitaar speulen. Gelukkig ben ik beter in zingen…..De tijd vloog voorbij en rond 2010 richtten we met 4 mensen uit Meterik en omgeving een Rock/ Blues band op genaamd “The Sixth Grade”. De voorloper van wat later de Greenriver band zou gaan heten.

Eind 2011 nam ik om niet nader te noemen reden afscheid van deze band. Na nog wat bands geprobeerd te hebben werd het weer even stil voor wat betreft bands in m’n leven.In 2013 kwam ik in contact met een aantal mensen welke country muziek hoog in het vaandel hadden staan. We besloten het er op te wagen en richtte countryband Woodmill op. Eind 2015 scheidde onze wegen. De boer’n Rock&Roll bleef echter lonken… en als het niet in het dialect kan, dan doen we het gewoon in het Amerikaans…. CCR, John Fogerty… Alleen de teksten zijn anders, muzikaal gezien heeft het veel raakvlakken.

De oplettende lezer heeft het al in de gaten, begin 2016 maakte ik kennis met Fogerty’s Revival. Vier goede muzikanten afkomstig uit Brabant. En om dat laatste te compenseren ben ik als Limburger toegetreden tot de gelederen…..


Wim van Heerde

Wim Fogertys Revival.jpg

De interesse voor de gitaar is voor deze oude rocker als elf- jarige begonnen. Kijkend naar o.a. Rockpalast, VPRO Campus en Toppop heeft hij op een oude akoestische gitaar van zijn tante de eerste akkoorden leren spelen.

Na een tijdje lawaai te hebben gemaakt met een eigen gemaakte, uit hout gezaagde, gitaar en een aangepaste buizenradio met de EL84, heeft hij zijn eerste elektrische "Sakai" Les-Paul gitaar gekocht. Meespelend met muziek van Wishbone Ash, Animals, Stones, Golden Earring en Led Zeppelin en af en toe wat jammen met studiegenoten heeft hij zich jaren kunnen uitleven.
In 2007 uiteindelijk gestart met het spelen in verschillende bandjes en, naast hier en daar een inval uitstapje, al jaren lid van twee vaste bands. Inmiddels na ruim 30 jaar op enkele locaties bij Philips gewerkt te hebben in 2017 besloten om met (vervroegd) pensioen te gaan en op eigen tempo te genieten van het goede leven met Paula, (klein)kinderen en andere hobby’s.

Een aloude wens om in een gitaar/tribute band te spelen bleef knagen en dus direct gereageerd op de vraag voor een gitarist in Fogerty’s Revival. Opgegroeid met de Creedence muziek een perfecte match om het samen muziek maken en het gitaarspel verder uit te bouwen met veel plezier en optredens!

Tot snel voor het podium

Henri van de Ven

Henri is onze bassist, autodidact, kan geen noot lezen, maar speelt inmiddelijk na wat hij hoort...puur op gevoel. Een pose zoals hierboven is uiterst zeldzaam, maar verraadt toch zeker wel zijn rock&roll innerlijk. Henri's stuwende baslijnen staan in schril contrast met zijn onverstoorbare performance.

Een rasechte dus.....heb het met hem over kofiezetapparaten, modelauto's, Suske en Wiske, Drum , CCR muziek, M&M's, of vooral Ford auto's uit de vorige eeuw.......en je zit zo maar een dag lang te luisteren. Hij heeft er een indrukwekkende verzameling van. Ford auto's renoveert hij helemaal. In zijn garages staan er nog een stuk of drie, waarvan hij er eentje zelfs al meer dan 15 onderhanden heeft.